Hallo Paul, wederom dank 8)
First of all; het overstappen naar windows was een
grap(je); het licht niet in mijn bedoeling om terug naar windows te gaan. Ik ben naar Linux (Ubuntu) overgestapt om;
1. verlost te worden van alle veiligheidsgezeur wat je met windows hebt,
2. Linux heeft een veel kleinere footprint en draait ook op mijn oudere computers (ik heb een eigen bedrijfje)
3. Ik heb 30 jaar geleden voor het eerst met linux gewerkt, alles commandline en er is altijd een zekere
liefde gebleven

(30 stuks 5,25 diskettes laden op een 386, volgens mij heb ik ze nog)
Jouw opmerkingen1. "Wat me wel verbaast is dat gparted een extended /dev/sda2 toont, maar df -h niet"
dit is de swapfile2. "dat je sda1 na een versie installatie al 13/14 GB inneemt"
Hier zit volgens mij 10Gig voor VirtualBox bij"3. "en als je teruggaat naar Windows"
Doe ik niet, maar wil wel vaststellen of dit een hard of software probleem is.
4. Even de hardware zaken op een rij;
a. er zit een nieuwe HD in dus die krijgt voorlopig het voordeel van de twijfel
b. Ik heb een memtest vanaf de live-cd gedraaid, 1,5 uur, 2 complete passes,
geen errors c. wat blijft er volgens jou nog over en hoe zou ik dat kunnen checken?
Wat mij is opgevallen is dat ik onder Ubuntu 9.10 mijn beeldscherm rariteiten vertoonde. Bijvoorbeeld tijdens het wireless inloggen wordt er een schermpje getoond dat aangeeft dat mijn vberbinding tot stand wordt gebracht. Niks geen schermpje maar wel op dezelfde plaats een verminkt stukje scherm. Hetzelfde geldt voor OpenOffice Writer; de keuze-knoppen tijdens het opslaan van een document waren licht transparant met dwarsstrepen erdoor
Ik heb vanmorgen Ubuntu 9.04 teruggezet en ga kijken of ik dezelfde problemen ervaar als onder 9.10; elke verandering is nog geen verbetering zei mijn moeder altijd

Wel wil ik zo snel mogelijk VirtualBox terugzetten omdat de belasting helaas de aangiftebiljetten nog niet onder Linux beschikbaar stelt voor zover ik weet, en als ondernemer ben je verplicht om electronisch aangifte te doen.
Met vriendelijke groet,
Wim Dukker